26-05-2021
In augustus vorig jaar heb ik jullie laten kennismaken met het Stabat Mater van Pergolesi. Zoals ik toen aangaf is het Stabat Mater een 13e-eeuwse hymne gewijd aan Maria, die haar weergeeft tijdens de kruisiging van Jezus. Meerdere componisten zijn geïnspireerd geweest door deze hymne. Onder hen de componist uit Estland, Arvo Pärt (1935). Hij componeerde in 1985, in opdracht van de Alban Berg Foundation, een versie voor een strijkerstrio en een vocaal trio (sopraan, alt en tenor). In 2008 ging een versie in première voor orkest en koor.
Het werk is gebaseerd op zijn eigen ontwikkelde tintinnabuli stijl. Uit de Wikipedia: “Tintinnabuli (meervoudsvorm van het Latijnse woord tintinnabulum, dat ‘bel’ of ‘klokje’ betekent) is een muzikale componeertechniek of stijl gecreëerd door de Estse componist Arvo Pärt. Hij introduceerde deze nieuwe techniek voor het eerst in de werken Für Alina (1976) en Spiegel im Spiegel (1978). De stijl is beïnvloed door de mystieke ervaringen van de componist met zangkunst. Muzikaal wordt Pärts tintinnabulimuziek gekenmerkt door twee soorten stemmen (…). De werken hebben vaak een langzaam en meditatief tempo, en een minimalistische benadering van zowel notatie en uitvoering. De compositorische aanpak van Pärt heeft zich enigszins uitgebreid sinds de jaren 70, maar het totale effect van zijn muziek is grotendeels hetzelfde gebleven.”
Ik weet dat jullie mijn wekelijkse voorstellen altijd beluisteren onder het genot van een thuisdiner. Bij deze muziek zou ik willen aanraden om vork en lepel neer te leggen en even achterover leunend met de ogen dicht de muziek te ervaren. Het werk duurt een half uur, dus zet het eten even op een warmhoud plaatje.
Het werk wordt uitgevoerd door het Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin (Hans-Christoph Rademann) o.l.v. Kristjan Järvi.