09-06-2021
Deze week blijven we nog even bij Felix Mendelssohn Bartholdy (1809-1847) met zijn 4e symfonie, bijgenaamd De Italiaanse. Mendelssohn heeft totaal 5 symfonieën geschreven. In deze symfonie verwerkte hij indrukken die hij had opgedaan tijdens een reis door Italië die hij in 1831 maakte. Hij was vooral onder de indruk van de kunstschatten die hij daar zag, maar met Italiaanse muziek had hij wat minder.
Het werk is voltooid in 1833 en beleefde zijn première dat jaar in Londen onder zijn leiding. Hij was echter niet tevreden met het werk en bleef eraan schaven na de première. Mede daarom is het werk pas gepubliceerd, na zijn dood, in 1851. Dat was toen de oorspronkelijke versie, maar later is de versie gepubliceerd met de wijzigingen die Mendelssohn er daarna aan heeft toegevoegd.
De symfonie opent met een fris en sprankelend deel. Het langzame deel twee is geïnspireerd op een religieuze processie die hij in Italië had gezien. Deel drie is een klassiek menuet. Deel vier tenslotte is gebaseerd op een tweetal dansen, de saltarello uit Rome en de tarantella uit Napels.
De uitvoering is door de Berliner Philharmoniker o.l.v. Herbert von Karajan.