Eén van de eerste reacties die ik kreeg van een collega van het Ruud de Moorcentrum (RdMC) toen ik drie jaar geleden benaderd werd om het OpenER project te leiden was “het RdMC produceert al jaren alleen maar open materiaal”. Nu, drie jaar verder, wil ik wel reflecteren op deze uitspraak en met name het waarheidsgehalte daarvan nagaan.
(Digitaal) materiaal is open als het voldoet aan 4 criteria:
- Vrij (gratis) beschikbaar voor iedereen
- Vrij te bewerken door iedereen
- Vrij te distribueren door iedereen
- Vrij te (her)publiceren door iedereen
Wanneer we de RdMC-producten afzetten tegen deze vier criteria voldoen ze alleen aan het eerste criterium en dan nog niet volledig. De producten die het RdMC maakt zijn (conform de voorwaarden van het Ministerie van OCW) om niet beschikbaar voor de doelgroep. Dat is beperkter dan “iedereen”. De overige criteria zijn niet van toepassing op de RdMC-producten. Met name de vraag “gaat het RdMC de producten ook zelf exploiteren?” is van belang wanneer we als RdMC willen overgaan naar echt open producten. Immers: dat bepaalt of je de enige leverancier van diensten rondom de producten wilt zijn of niet. Maar ook de vraag “willen we dat anderen dan RdMC-medewerkers de producten kunnen aanpassen en herpubliceren?”. Zorg over kwaliteit van de producten beïnvloedt de beantwoording van die vraag.
Er zullen dus nog stevige discussies moeten plaatsvinden over het beleid dat het RdMC wil voeren in dezen voordat de uitspraak van mijn gewaardeerde collega met een volmondig “inderdaad” kan worden gekarakteriseerd (als het al ooit zo ver komt). Misschien iets voor Stradivarius 2? (Voor de niet-RdMC-ers: Stradivarius is de naam van het strategische plan voor RdMC).